Dünyanın birçok bölgesinde insanlık onuru/şuuruna sahip insanların Gazze’deki soykırım karşısında içsel olarak harekete geçme dürtüleri ve eylemleri onların farkındalıklarını gösteriyor. Sanki yokmuş gibi yapmanın, olmamış gibi yapmanın altında yatan sebeplerden biri zorunluluğu ortadan kaldırmaktır. Görmek, anlamak ve harekete geçmek zorunluluğunu… Çünkü varlık ve oluş beraberinde bir zorunluluk getirir. Bu insanlar insan olmanın biyolojik varlığı sürdürmenin ötesinde anlamları olduğunu bu tavırlarıyla ortaya koyuyor. En azından insanlığın en alt düzeyinde farkındalığını temsil eden bu şuur, bu kötülüğe (şeytaniliğe) karşı rahatsızlıklarını ortaya koyarak bunu değiştirebilmek için sivil bir irade ortaya koyuyor.
Mart ayında İşgalci İsrail ordusunun Gazze’ye düzenlediği saldırılarda şehit olan ve ailesi bilinmeyen bir bebek, “Meçhul 222” olarak kayda alınmış ve görselleri tüm dünya görmüştü. Bugün işgalin ve soykırımın 222.ci günü ve kimsenin görmediği binlerce meçhul bebek var. Hayatlar sayılara, aralıklara indirgenmiş[1] Gazze’den gelen haberler ve bilgiler saldırıların ilk günkü yoğunluklara ulaştığını gösteriyor. Bir anlığına Gazze’de yaşanan katliamı ve sıkıntıları düşünmek 222. günün ne kadar uzun bir süre olduğunu anlamaya yeter. Bu kadar aleni bir kötülüğün ortadan kaldırılması için daha ne kadar gün bu katliamın devam etmesi ve daha ne kadar bebeğin meçhul olarak kayda düşmesi gerekiyor? Batılı emperyalist iktidarlar dünyada kendi çıkarları için sattıkları hümanizm değerlerini hiçe sayarken, bu ülkelerde yaşayan halkların bir kısmı bu ikiyüzlülüğü kabul etmedi ve bu duruş sivil eylemlere dönüştü. İslam dünyasının ise çaresizlik ve konfor endişesi gelgitindeki paralize olmuş hali devam ediyor.
Soykırım son sürat devam ederken, yüz binlercesi mülteci haline getirilmiş Gazze halkının bu acısı (ve bu acıya tezat imanı ) karşısında tüm bu sivil eylemler neyi ifade ediyor? Aleni bir katliam ve soykırım karşısında bu eylemlerin Gazze halkı için anlam ve pratik değer ifade etmesi bu eylemlerin artmasıyla ve sivil boyutu aşıp siyasi/zorlayıcı bir yön kazanabilmesiyle ve katliamların sonlandırılmasıyla mümkün olabilir ancak. Meçhul şehitler; bebekler, çocuklar, anneler babalar, bu soykırım altında gün be gün katledilirken, gök ekinleri gibi koparılırken hayattan, buna kayıtsız kalmak insan onurundan yoksun olmanın işaretidir. Her şeye rağmen, bu felaketin ve şeytan cenderesinin içinde tevekkül ve cesaretle; varoluşlarıyla işgale karşı koyan Gazze Halkı tek başına insanlık onurunu temsil etmektedir.
Notlar:
[1] Burada yoktur “Ben”.
Burada hatırlar Adem tozunu çamurunun.
Kuşatmada birer aralıktır hayat…(Kuşatma Altında –Mahmut Derviş )
“UNKNOWN 222“
The internal impulses and actions of people with human dignity and consciousness in many parts of the world to take action against the genocide in Gaza show their awareness. One of the underlying reasons for acting as if it doesn’t exist, as if it didn’t happen, is to eliminate the necessity. The necessity of seeing, understanding, and taking action… Because existence and becoming bring with them an obligation. With their attitudes, these people reveal that being human has meanings beyond maintaining biological existence. This consciousness, which represents the awareness of humanity at least at the lowest level, reveals its discomfort against this evil (diabolism) and reveals a civil will to change it.
A baby whose family was unknown and who was martyred in the attacks carried out by the occupying Israeli army on Gaza in March was recorded as “Unknown 222,” and the visuals were seen by the whole world. Today is the 222nd day of the occupation and genocide, and there are thousands of unknown babies that no one has seen. Lives are reduced to numbers and intervals.[1] News and information coming from Gaza show that the attacks have reached the intensity of the first day. Thinking about the massacre and troubles in Gaza for a moment is enough to understand how long the 222nd day is. How long does this massacre have to continue, and how many more babies have to be recorded as unknown before such an obvious evil can be eliminated? While Western imperialist powers disregard the values of humanism they sold for their own interests in the world, some of the people living in these countries do not accept this hypocrisy, and this stance turns into civil actions. While the Islamic world remains paralyzed in the tide of desperation and cosiness anxiety.
While the genocide continues at full speed, what do all these civil actions mean in the face of the pain (and the contrasting belief in this pain) of the people of Gaza, hundreds of thousands of whom have become refugees? In the face of an open massacre and genocide, these actions can only have meaning and practical value for the people of Gaza if they increase, go beyond the civilian dimension, gain a political/coercive aspect, and end the massacres. Unknown martyrs; While babies, children, mothers, and fathers are being slaughtered day by day under this genocide and are being cut off like crops, remaining indifferent to this is a sign of lack of human dignity. Despite everything, with trust and courage in this disaster and the devil’s pressure; The People of Gaza, who resist the occupation with their existence, alone represent human dignity.
Notes :
[1] Here there is no “I”.
Here, Adam remembers the dust and clay.
Life is like intervals in the siege… (Under Siege – Mahmut Derviş)
