Hwang Bo Reum’un Hyunam-dong Kitabevi romanı kitabın arka kapağında dediği gibi huzur
ve güven duygusu ile birlikte, kitapların iyileştirici gücünü hatırlatıp, yüreklere dokunan bir
bir hikaye.
İzmir –Hatay yolculukları sırasında okuyup bana yoldaş olan kitap, benimde hala içimde bir
yerlerde kitapevi sahibi olma isteğimi hatırlattı. İstanbul’da üniversitede iken Bayezıt sahaflar
çarşısı ve orada tanıştığım Kamil’in yeri bende hep ayrı oldu. Kitap sadece bir roman değil
aynı zamanda bir yolculuk, kendine, insanın iç dünyasına yolculuktan bahsediyor. Kitapta
aslında kulağımıza tanıdık cümleler olsa da, hayatın anlamına dair derin bir sorgulama
sunuyor. Onları, kendi kelimelerimle sizinle paylaşmak istiyorum.
“İnsan en nihayetinde bir ada değil midir?” İnsan nihayetinde kendi içindeki kaçılmaz
yalnızlığı, Yıldız Tilbe’nin bir röportajında dediği gibi kalabalıklar içinde yalnız olduğumuzu
hatırlattı.
“İlk düğmeyi iyi iliklersen, geri kalan düğmeler kolayca iliklenir.” Hayatın temel taşlarını
doğru sırayla oturtmanın, doğru bir başlangıç ile herşeyin kolayca ilerlemesini sağlar.
“Vaktini istediği gibi kullanabilme lüksü’’ modern yaşamın hızında kaybolmuş , özgür ve
mutluluğun en değerli hazinesi zamanın kıymetini hatırlatıyor.
“Müzikte ahengin kulağa hoş gelebilmesi için öncesinde ahensizlik olmalı.” Hayatın
kendisi de bu değil mi? Her zorluğun ardından sonra gelen rahatlık, kıştan sonra gelen bahar
gibi..
“Ben bana verilen tek bir hayatı yaşıyorum.” Hayatın biricikliğini , her okuyucuya kendi
yaşam yolculuğunu kıymetini bilmesini davet ediyor. Sahip olduğumuz her nefes geri
dönülmez bir hazine..
“Carpe diem, seize the day, anda yaşamak.” Evrensel bir ifade, yaşamın felsefesi de olan
tüm dillerde, gelmiş geçmişte kaybolmadan şimdiye tutunmayı belki de kitabın yüreğindeki
mesaj da buradadır.
Sadece bir roman değil, aynı zamanda bir düşünce yolculuğu kitabı okurken hayata dair pek
çok konuda düşüncelere daldım. Siz de kendinizi ve yaşamı sorgulatan cümleleri
seviyorsanız, bu kitap tam size göre.
